Ik denk dat de oplossing hem zit in het zoeken naar overeenkomsten...

Hi Erica,

Dank voor je brief en wat grappig dat je vaker brieven schrijft. Ik zat vorig keer te bedenken wanneer ik voor het laatst een brief heb geschreven (anders dan sollicitaties of kaarten met de feestdagen/verjaardagen). Ik kon het me niet herinneren in ieder geval.

Wat mij betreft een goede stap, van Almere naar Amsterdam. En wat gaaf dat je zo’n oud appartement hebt aangepakt. Waren de buren blij met die paarse voordeur?! Omdat niemand zei dat het niet mocht? Ben je brutaal aangelegd of was dit een eenmalige uitspatting?

Eigenlijk heel gek dat je de wijk waar je woont alleen maar op zaterdag en zondag ziet.

Ik weet door alle details inmiddels ook waar je nu woont. Ik loop elke dag rondjes door de wijk. Soms als pauze en soms tijdens het bellen met collega’s. Het is wel leuk om zo’n wijk overdag ook echt te beleven. Ik denk dat – in Oost - het aantal werkdagen dat ik onze buurt overdag zag echt op één hand te tellen was gedurende vijf jaar. Altijd netjes naar kantoor en ‘s avonds voor het eten weer naar huis. Eigenlijk heel gek dat je de wijk waar je woont alleen maar op zaterdag en zondag ziet. En misschien denk je nu: had je nooit vrij? Ja, dat had ik zeker wel. Het liefst ga ik gelijk uit kantoor naar het vliegveld of stap ik in de auto ergens naartoe. Als ik dan de terugreis moet plannen, dan denk ik ook altijd, als ik nu zorg dat ik zondagavond terugkom dan haal ik het maximale uit mijn verblijf. Terugkomend op jouw wooncomplex. Ik vind dat ook echt mooi, juist die oudere stijl maar met de voordelen van nieuwbouw (vul ik dan even in). Er zit volgens mij wel een hoge doorloop in, ik heb er al veel woningen te koop zien staan de afgelopen tijd.

Onze nieuwe woning hebben we samen eigenlijk heel snel aangekleed. We gingen naar de keukenboer om te inventariseren en tweeënhalf uur later liepen we naar buiten en hadden we de keuken gekocht. Veel sneller kon het niet en we zijn er enorm blij mee. Wel valt het soms tegen hoe klein het vriesvak is, maar daar staat tegenover dat we geen kasten tot het plafond hebben. Daardoor ziet het er gezelliger uit. Het oog wil ook wat. Overigens zijn we verder wel vrij praktisch, als er eenmaal iets staat heb ik daar ook altijd wel vrede mee.

Een elektronisch drumstel?

Een elektronisch drumstel? Wat leuk. En dat met boven/onder/links/rechts buren. Gaat dat goed? Oh ja natuurlijk, nu ik dit getypt heb bedenk ik mij dat je het volume natuurlijk kunt regelen als het een elektronisch drumstel is. Doet hij dat al lang? Speelt hij ook wel eens voor (klein) publiek?

Ik heb afgelopen zondag bij The Villy gelunched. Echt een leuk tentje. Al vroeg ik me wel af hoe “prettig” dat terras is als de Bos en Lommerweg straks weer open is. Ze hebben afgelopen week ook weer vorderingen gemaakt met die weg. Je kunt nu al goed zien waar alles komt. Ik had lange tijd de stille hoop dat voor al die leegstaande bedrijfspanden genoeg ruimte kwam voor een terras. En dat vervolgens daar dan wat leuke tentjes kwamen (met terras op het zuiden). Nu zag ik alleen dat er (ook mooi) grote plantenbakken worden geïnstalleerd. Als dat af is zullen misschien meer ondernemers de potentie van de straat inzien. Al heb ik het hier laatst over gehad met iemand die een restaurant wil beginnen. Er zijn kennelijk meer plekken in Amsterdam waar je tegen zeer gunstige tarieven een pand kunt huren. Bijvoorbeeld: aan de Dappermarkt in Oost. Als ik dan ondernemer zou zijn, dan zou ik het ook wel weten eigenlijk… Het interessant om te weten hoeveel adressen er nu bijgekomen zijn (koop en huur). Dan kun je vervolgens wel – op basis van gemiddelden – inschatten hoeveel daarvan pizza’s komen afhalen op donderdag en op zaterdagmiddag een borrel komen doen. Ik zou er in ieder geval wekelijks gaan zitten of afhalen.

Uiteindelijk is Amsterdam helemaal niet zo groot.

Oost, West, ik vind vooral de Javastraat gezellig in Oost. Het is ook een kwestie van de plekken kennen. Nu ik eenmaal hier woon vind ik West ook heel leuk. Is weer eens wat nieuws. Verder zit ik na 30 minuten op de fiets weer in Oost. Uiteindelijk is Amsterdam helemaal niet zo groot. Ik moet stiekem wel lachen dat ik vroeger (op de middelbare school) dacht dat Amsterdam bestond uit de grachtengordel. En nu woon ik er en kom ik daar eigenlijk nooit (tenzij ik aan het varen ben).

Ik hou meer van vrije tijd dan van geld. Dat vind ik wel een leuke uitspraak. Voor zover ik je nu ken, past het ook wel bij je. De grap is dat ik mijzelf meer kan vinden in “ik hou meer van vrije tijd dan van geld” dan in “ik hou meer van geld dan van vrije tijd”. Toch werk ik (en mijn vriendin al helemaal) vrij veel. Het zijn natuurlijk geen communicerende vaten maar er zit doorgaans wel enig causaal verband in. Wat goed dat je dol bent op je neefjes. Als die in Apeldoorn wonen, zie je die dan vaak? Ik heb een broertje. Hij woont ook in Amsterdam. En schoonfamilie uiteraard. Met allen ben ik erg blij.

Of is het misschien ook deels omdat ze naast mij wonen dat ik ze meer spreek?

Terug naar de Kolenkitbuurt. Ja ik denk dat je inderdaad zo drie groepen zou kunnen benoemen. Aan de andere kant, ik vraag me af of het nu zo uniek is. Eigenlijk overal waar ik gewoond heb of ben geweest waren mensen waar je niet mee sprak. Of dat nu een specifieke reden heeft of gewoon omdat je er niet mee spreekt weet ik niet. Ik merk dat ik bijvoorbeeld bij ons in het gebouw het best (en leuk) contact heb met mijn directe buren. Het is wel toevallig dat nu uitgerekend zij naast mij wonen. Of is het misschien ook deels omdat ze naast mij wonen dat ik ze meer spreek? Ik weet het antwoord niet. Ook waar ik ben opgegroeid waren er verschillende groepen die weinig met elkaar spraken, en al die mensen kwamen uit hetzelfde sociaal/economisch milieu en waren allemaal blank. Ik denk dat de kern zit in dat mensen vaak (onbewust) niet openstaan voor anderen en zich er dan logischerwijs niet gelijk mee kunnen identificeren. Vervolgens is het een soort Pavlovreactie dat daar een reden voor gevonden moet worden. Dan denk ik dat veel mensen dan snel kijken naar verschillen zoals geloof, kleur, opleiding, stijl etc. Kortom, ik denk dat de oplossing hem zit in het zoeken naar overeenkomsten in plaats van verschillen. En vervolgens, als die verschillen zich dan voordoen, probeer te begrijpen waarom die ander er zo in zit. Makkelijker gezegd dan gedaan.

Genoeg geschreven, het is vrijdagmiddag (bloedheet) en ik ga zo het terras op (in de Schinkelbuurt).

Groet, Bob

Toch nog een nieuw persoon

Lieve Anne,

Hier is hij dan eindelijk de eerste brief van mij. En gelijk ook mijn eerste excuses. Waarom? Omdat deze brief zolang heeft geduurd. Maar daar heb ik natuurlijk een goede reden voor. Van de week was ik namelijk mijn spambox van de mail aan het uitkammen en toen vond ik de mail waarin ik las dat wij waren gekoppeld om brieven naar elkaar te schrijven.

En daar zit ik dan: klaar om mijn eerste brief te schrijven. Donderdagavond in mijn eigen huisje aan het eind van mijn vrije dag. Na een heerlijk wandeling door de sneeuw, daarna een kop warme chocomel met slagroom met een vriendin en na een heerlijke work-out te hebben gedaan zit ik nu op de bank met married at first sight op de achtergrond een 0.0 biertje naast mij, in mijn badjas te schrijven.

En daar zit ik dan (..) in mijn badjas te schrijven.

Misschien is het wel leuk voor jou om te weten hoe ik bij dit project terecht ben gekomen, het is namelijk puur toeval geweest. Ik was namelijk koffietijd terug aan het kijken omdat Bobbie Bodt, een influencer die ik vlog, kwam vertellen over duurzamen kleding en tweehands shoppen. Iets wat ik zelf ook erg leuk vind om te doen. Daarna kwam dit project en ik was gelijk geboeid. Brieven schrijven naar iemand die je nog niet kent. Dat klonk echt als een avontuur wat ik wilde aangaan en zeker in deze tijd. Normaal heb ik een druk sociaal leven en ben ik in het weekend zelden een avond thuis. Ik ontmoet dan ook vaak veel nieuwe mensen of drink een borrel met vrienden in de bar waar ik vrijwillig. Regelmatig sta ik daar achter de bar biertjes te tappen, maar ook sta ik zelf vaak in de zaal naar een bandje te kijken. Hoe leuk is het namelijk om nieuwe bandjes te ontdekken, te socializen en nieuwe contacten te leggen. Dat is iets wat ik dan ook zeer mis in deze tijd.  Als single vrouw vind ik het ook nog steeds het leukste om iemand tegen te komen in de kroeg, want om eerlijk te zijn kom ik niet veel verder op Tinder, Happn, Hinge, Innercircle en wat voor andere datingsites er dan ook mogen zijn. Maar om weer even terug te komen naar dit project en waarom ik besloot mee te doen: dat is omdat dit mij de perfecte manier lijkt om toch kennis te maken met een nieuw persoon. Ik ben dan ook erg benieuwd: waarom jij heb besloten om mee te doen aan dit project?

Normaal heb ik een druk sociaal leven en ben ik in het weekend zelden een avond thuis.

Dan moest er in de brief ook nog een stukje over de toekomst. Hoe ziet het leven er over 7 jaar uit (of nu 6 in 2027). Eerlijk gezegd heb ik echt geen idee en gelukkig maar. Ik ben echt iemand die niet zou willen weten hoe de toekomst eruit zou als je het kon zien. Een ding wat ik natuurlijk wel heel erg hoop is dat er geen maatregelen meer zullen zijn omtrent corona. Ik probeer me nu natuurlijk zoveel mogelijk aan de maatregelen te houden maar merk dat ik dit steeds moeilijker vind om vol te houden en dat ik steeds meer hunker naar de volgende Lowlands, een concert of gewoon een avondje naar de kroeg met wat vrienden. Hoewel de maatregelen en het wat soberder leven ons misschien ook weer een goede les geven en laten zien dat je met minder ook kan leven en wat een luxe de vrijheid is die ik heel mijn leven heb gekend. En dat het soms ook goed is om eens een avondje voor jezelf te nemen en weer eens een boek erbij pakken. Iets wat ik de laatste jaren heb laten versloffen terwijl ik het heerlijk vind om een boek te lezen.  Hoop ik toch dat we weer snel alle vrijheid terug hebben en dat ik snel de balans in het leven kan vinden. Verder ben ik wel heel benieuwd hoe mijn carrière er over 7 jaar uitziet. Op dit moment ben ik logopedist en ben ik ook aan het solliciteren bij een ander bedrijf dus hopelijk gaat dat in ieder geval wat verandering brengen in mijn carrière. Of ik over 7 jaar nog logopedist ben, dat vraag ik met heel erg af. Tot nu toe heb ik nog niet de passie voor mijn beroep gevonden die ik graag zou willen voelen voor een beroep.

In de mail zag ik ook staan dat jij ook van muziek en muziek maken houdt, net als ik. Ik speel alweer twaalf jaar gitaar en heb een aardige verzameling met platen. En daarnaast zag ik ook dat je van fotografen houdt en dat is iets waar ik een jaar geleden ook mee begonnen vlak voor de lockdown. En dan met analoge fotografie.

Misschien is het leuk om in elke brief een lied uit te wisselen om weer wat nieuwe muziek te leren kennen. Mijn tip voor jou ga is een keertje luisteren naar Goldband met Ja ja nee nee; een band uit Den Haag.

Lieve Anne ik hoop snel van jou te horen!

Liefs Larisa