Log in

Ik begin even opnieuw

portret van Merelportret van Ellen
Merel aan Ellen
6/14
Amsterdam, 15 maart 2021

Hi Ellen,

Het is grappig hoe ik iedere keer geneigd ben met ‘Lieve’ te beginnen. En dat dan niet doe. Maar daar is natuurlijk niks mis mee. Dus ik begin even opnieuw.

Lieve Ellen,

Jij hebt er dus nogal een week opzitten… Hoe gaat het herstel van de operatie? Het is gek hoe stil de wereld lijkt te staan, maar alles ook gewoon doordendert. Dat vind ik eigenlijk niet veranderd met voorheen, al bewoog ik toen zelf meer mee. Het is mij wel duidelijker geworden waar ik op kleine schaal al blij van word. Met mijn huisgenoot liep ik door de stad. Het was stil, de zon scheen en het water kabbelde door de grachten… Het is net de setting van een film. Hier blijf ik dus inderdaad nog wel even! Wat valt jou op in/aan Den Bosch?

Naast het eindeloos slenteren door de straten van Amsterdam haal ik mijn geluk tegenwoordig op aan kaarsen. Tja, toch dat lichtpuntje aan de horizon? Of gewoon om gezelligheid te creëren. En warmte! Het is ook een manier om creatief bezig te zijn. Door de kaarsen in heet water te leggen, heb ik allerlei nieuwe creaties gemaakt. Dat is nu een trend, maar waarschijnlijk bestond het al? Met Pages kun je ook foto’s meesturen, toch? Nou, hierbij!

Als iets maar lang genoeg ‘gewoon’ blijft, wordt het vanzelf bijzonder

Om aan kaarsen te komen, had ik een ‘winkelafspraak’ gemaakt. Maar ik moet bekennen - buiten het feit dat dit weer een fantastische stap in de goede richting is (!) - dat ik het niet relaxt vind om op tijd te shoppen. Heb jij dat al ervaren? Ook zou ik niet weten wat ik zonder muziek moet… Het blijft bijzonder dat iemand die je niet kent, precies kan omschrijven hoe jij je voelt. En een bepaalde energie geeft. Wat heb jij met muziek?

Wat een grappig verhaal over jouw naam! Kon dat toen zomaar? En andersom ben ik weer gek op namen als Ans en Bep. Toen ik het laatst met mijn collega’s over de verkiezingen had, zei ik dat ik het belangrijk vind dat er straks - als ik volwassen ben - een goede woningmarkt en pensioen is. Daarop kreeg ik de reactie: Maar jij bent toch allang volwassen? Jij hebt een oude ziel… Dat heb ik maar als een compliment ontvangen. Maar waar ik op doel, namen zoals in ‘jouw’ tijd vind ik karaktervol. Er wordt tegenwoordig zoveel geknutseld. Maar als iets maar lang genoeg ‘gewoon’ blijft, wordt het vanzelf bijzonder (een slogan van verzekeringsmaatschappij Klaverblad die ik erg kan waarderen, en mijn vader werkt in de reclame… dus ik zal ergens ook beïnvloed zijn, haha). Daar komt mijn ‘feministische’ deel misschien ook wel om de hoek kijken.

Toen mijn hoofdredacteur vorig seizoen vroeg op welke thema’s ik mij wilde richten, kwam daar met kop en schouder bovenuit: vrouwen en emancipatie

Het stukje ‘opkomen voor gelijke rechten’ zat er denk ik al vroeg in; we kunnen ons thuis openlijk boos maken over alles wat niet eerlijk is. Maar ik denk dat ik er pas de laatste jaren bewust mee bezig ben. Toen mijn hoofdredacteur vorig seizoen vroeg op welke thema’s ik mij wilde richten, kwam daar met kop en schouder bovenuit: vrouwen en emancipatie. Door de geschiedenis in te duiken (wat ik op de middelbare school al graag deed) ben ik steeds meer te weten gekomen over waar ‘we’ vandaan komen en hoe veel werk er nog aan de winkel is. Daar wil ik mij graag voor inzetten, al vind ik het soms lastig om een manier te vinden die bij mij past. Bij Koffietijd probeer ik die onderwerpen dus wel op de kaart te zetten. Ben jij iemand die zich daar mee bezighield/houdt en druk om kan maken?

Het is mooi om te lezen hoe corona voor jou een soort vriendin is geworden, in plaats van dat je met haar de strijd aangaat. Daar kan ik nog wat van leren. Komt dat misschien door jouw studie psychologie? Wat heb je daar uiteindelijk mee gedaan?

Het omarmen is denk ik wel een goede metafoor voor de toekomst. Het moet anders en dit virus heeft ons daarop gewezen. Maar hoe erg we ook naar het ‘normaal’ verlangen dat we gewend waren, moeten we ons misschien meer focussen op hoe het nieuwe tijdperk eruit gaat zien. Dat vind ik spannend. Maar zoals ik dat van Nederlanders gewend ben, zetten we overal onze schouders onder.

Er is nog zoveel wat ik in deze brief had willen vertellen en vragen, maar wat komt dat komt…

Liefs,

Merel

linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram